Lola Boerwinkel, ‘Wij speelden nog wel gewoon buiten!’ Een verkennend onderzoek naar de rol van het verleden binnen de identiteitsconstructie van de hoogopgeleide millennial.

Lola Boerwinkel, ‘Wij speelden nog wel gewoon buiten!’ Een verkennend onderzoek naar de rol van het verleden binnen de identiteitsconstructie van de hoogopgeleide millennial.

Lola Boerwinkel, ‘Wij speelden nog wel gewoon buiten!’ Een verkennend onderzoek naar de rol van het verleden binnen de identiteitsconstructie van de hoogopgeleide millennial.

Reacties uitgeschakeld voor Lola Boerwinkel, ‘Wij speelden nog wel gewoon buiten!’ Een verkennend onderzoek naar de rol van het verleden binnen de identiteitsconstructie van de hoogopgeleide millennial.

Herinnering is hot. Dit is echter niet altijd zo geweest voor historici. Het persoonlijke en subjectieve karakter van herinneringen heeft ervoor gezorgd dat ze lang geen plaats hadden binnen het onderzoeksdomein van de geschiedwetenschap. Pas vanaf de tweede helft van de vorige eeuw is hier verandering in gekomen. De toen ontstane obsessie voor het verleden zorgde voor een grote belangstelling voor herinneringen. Deze belangstelling is er vandaag de dag nog steeds en is enkel toegenomen.

Er is een ware geheugencultuur ontstaan waarbij de grens tussen herinnering en geschiedenis, en tussen academische- en populaire visie vaag is. De moderne media zorgen ervoor dat zowel onze herinneringen als ons verleden op overvloedige wijze gepresenteerd zijn in ons heden. De vraag is of deze voortdurend aanwezige geheugencultuur onze indentiteitsconstructie bemoeilijkt. Niet enkel individuen maar ook groepen en instellingen construeren hun identiteit immers aan de hand van verschillende elementen uit leef- en beeldwereld. Met andere woorden: wij vormen onze identiteit in wisselwerking met de omgeving waarin wij ons bevinden. En deze omgeving wordt anno 2015 gekenmerkt door elkaar snel opvolgende veranderingen. De groeiende en alom vertegenwoordigde geheugencultuur zou de identiteitsconstructie kunnen compliceren. Niet alleen zouden huidige veranderingen in onze leef- en beeldwereld (te) veel zijn om bij te houden en te verwerken, het gepresenteerde verleden waaraan wij onszelf kunnen spiegelen blijft hierdoor alleen maar groeien.

Met dit steeds maar groeiende verleden en de huidige geheugencultuur in het achterhoofd is gekeken naar een jonge generatie: de Millennials (geboren tussen 1981 en 2000). Is er daadwerkelijk sprake van een in versnelde mate vreemd geworden verleden voor deze groep en welke invloed heeft deze op de identiteitsconstructie van de Millennial?

EERST DE LONGREAD LEZEN? DEZE VIND JE HIER!

About the author:

Back to Top