Spaghetti-ijs en schone studentenhuizen – typisch Duits!

Spaghetti-ijs en schone studentenhuizen – typisch Duits!

Spaghetti-ijs en schone studentenhuizen – typisch Duits!

Reacties uitgeschakeld voor Spaghetti-ijs en schone studentenhuizen – typisch Duits!

Duitsland: het land van curryworsten, bratkartoffel, pullen bier en mensen zonder humor. Lederhose erbij en het clichébeeld is compleet. Toen ik naar Duitsland verhuisde, had ik eigenlijk niet echt een beeld van wat Duitsland en de mensen hier typeert. Inmiddels is er een aantal zaken dat ik ben gaan beschouwen als ‘typisch Duits’. Tijd om de oude clichébeelden te vervangen voor een nieuw ‘typisch-Duits’

Schorles en spaghetti-ijs

Als het op eten en drinken aankomt, staat Duitsland natuurlijk bekend om de schnitzels en weizenbier. Natuurlijk kun je in elke Duitse stad een goede curryworst krijgen, maar zo anders dan een hotdog of een broodje Unox is dat nou ook weer niet. Wat vooral opvalt, is de hoeveelheid bubbeltjeswater die hier gedronken wordt. Wanneer ik aan het werk ben in het restaurant en iemand bestelt een ‘Wasser’, dan kun je er rustig vanuit gaan dat je niet met kraanwater moet terugkomen. Vaak wordt bruisend water gemixt met vruchtensappen, waardoor zogenaamde ‘schorles’ ontstaan. Appel, kersen, maracuja (passievrucht), rabarber, je kunt het zo gek nog niet bedenken. Prima uitvinding: fris, fruitig en de ultieme dorstlesser in de zomer.

Wanneer de mussen van het dak vallen, kun je in Münster – en als ik het goed begrepen heb ook in veel andere Duitse steden – bij veel ijssalons terecht voor heus spaghetti-ijs. Vanille-ijs in sliertjes, met een ‘rode saus’ van aardbeien, afgemaakt met Parmezaan in de vorm van geraspte witte chocolade of kokos. Klinkt belachelijk, smaakt voortreffelijk.

Geldzaken

Inmiddels ben ik eraan gewend dat Duitsland achterloopt op andere landen als het gaat om betalen met pin. Tegenwoordig heb ik dus altijd een paar euro op zak voor het geval de medewerkster van de bakkerij niet terug heeft van 50 euro en je ook niet met pin kan betalen (echt gebeurd, ze werd nog boos op mij ook). Er is toch echter nog een aantal betaalgewoontes dat ik als Nederlander ietwat opmerkelijk vind. Het is bijvoorbeeld heel normaal om aan het einde van een dinertje allemaal apart af te rekenen. De gasten vertellen mij wat ze gehad hebben en ik (de serveerster) mag dan fijn gaan uitrekenen wat ze precies moeten betalen. Zoals je wel zult verwachten: mijn favoriete karweitje in de spits. Het is ook niet alleen vriendengroepen die apart willen afrekenen. Ook stelletjes rekenen vaak tot op de 10 cent nauwkeurig uit wie wat moet betalen. Ik trek mijn wenkbrauwen erbij op, maar hier is het echt de normaalste zaak van de wereld. Positief puntje: apart afrekenen is heel goed voor de fooien.

WG

Beschimmelde vaat in de keuken, andermans haren in het doucheputje en opgestapelde bierkratten in de gang. Kortom, het gemiddelde studentenhuis in Nederland. Het gemiddelde studentenhuis in Duitsland, Wohngemeinschaft (WG) genoemd, is hiermee totaal niet te vergelijken. Inmiddels heb ik in vijf verschillende huizen in Berlijn en Münster gewoond en overal ruimde man simpelweg zijn eigen zooi op. Ook van vrienden/studiegenoten hoor ik dat het hier heel normaal is om samen ervoor te zorgen dat het huis leefbaar blijft. Rekening met elkaar houden lijkt hierbij het sleutelwoord. Nu zullen er hier heus ook wel vieze WG’s te vinden zijn en in Nederland ook wel schone, maar ik ben positief verrast over de manier waarop huisgenoten hier met elkaar omgaan. Een beetje zoals een familie, er wordt goed op elkaar gepast.

Kortom, typisch Duits heeft een onverwachte en leuke kant. Hoewel het beeld van Bier und Bratwurst ergens ook nog steeds wel hout snijdt, is het tijd om het beeld wellicht iets aan te passen. Ik ben benieuwd in ieder geval benieuwd wat ik in de komende tijd nog meer ga tegenkomen.

Rosa Pelser (23) studeerde geschiedenis aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Op dit moment verblijft ze vanwege haar master Nederland-Duitsland-Studies een jaar in Duitsland (Berlijn en Münster). 

 

About the author:

Nieuwsbrief

Back to Top